ตอนที่ 69 ลาภลอยเหนือความคาดหมาย

ท้องฟ้าใกล้รุ่งสาง

ริมฝีปากแห้งผากของเย่หร่วนขยับน้อย ๆ น้ำเสียงเจือความแหบพร่าอยู่เสี้ยวหนึ่ง

“ปั้นเซี่ย น้ำ…”

เมื่อสัมผัสได้ถึงความเคลื่อนไหวที่ส่งมาจากเบื้องหน้า จวินจ้านพลันลืมตาขึ้นทันทีแล้วยื่นมือไปแตะที่หน้าผากของนาง

ยังนับว่าดี ไข้ลดลงแล้ว

ได้ยินนางบอกว่าอยากดื่มน้ำ จวินจ้านจึงมองดูขาทั้งสองข้างที่พิการของตนอย่างอ่อนแรงอยู่บ้าง

พลันรังเกียจร่างกายที่พิกลพิการของตนนี้ขึ้นมาเป็นพิเศษ

ขณะที่เขากำลังจะยันกายลุกขึ้น เย่หร่วนกลับค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาแล้ว แสงสว่างที่ส่องเข้ามาจากนอกถ้ำหินทำให้นางต้องหรี่ตาลงเล็กน้อย ครั้นนางเงยหน้าขึ้น ก็ประสานเข้ากับดวงตาคู่อมลึกล้ำคู่หนึ่งพอดี

ในสมองของนางว่างเปล่าไปชั่วขณะ นิ่งอึ้งไปครู่หนึ่งจึงค่อยได้สติกลับมา และพบว่าตนเองกำลังนอนอยู่ในอ้อมอกของจวินจ้าน