เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ยังไม่ทันถึงยามอู่ จวินหลีก็สั่งให้คนส่งข่าวเรื่องทวงเงินมายังจวนตระกูลเย่แล้ว
ภายในเรือนชิงเหอ นางเซียวผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันควัน
“สามแสนตำลึงรึ”
เย่จือฝานและเย่ซื่ออันก็นั่งอยู่ภายในโถงรับรองกลางเช่นกัน
“ขอรับ ท่านอ๋องเซวียนให้คนมาส่งวาจาว่า ให้พวกเราหามาให้ครบภายในสองวันอย่างเด็ดขาด แล้วส่งไปยังจวนอ๋องเซวียนขอรับ!” เย่จือฝานกล่าว
คิ้วของนางเซียวขมวดมุ่น
อ๋องเซวียนครานี้ช่างอ้าปากกว้างดั่งราชสีห์จริง ๆ!
หลายปีมานี้เงินทองที่ตระกูลเซียวของพวกนางส่งไปยังจวนอ๋องเซวียนก็ไหลมาเทมาราวสายน้ำแล้ว แต่อ๋องเซวียนผู้นี้กลับยิ่งละโมบมากขึ้นเรื่อย ๆ!
ช่างเห็นตระกูลเซียวเป็นคลังส่วนตัวของตนเองโดยแท้!
แต่ถึงจะเป็นเช่นนี้ ทางฝั่งพระสนมเอกเจียกลับยังเข้มงวดกับเยียนเอ๋อร์ถึงเพียงนั้น