เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เย่หร่วนไม่มีสหายพี่น้องที่สนิทสนมในจิงตู
หลังจากพาเย่ฉีหนิงไปคารวะทางฝั่งท่านลุงท่านน้าสะใภ้แล้ว นางก็เพียงนั่งอยู่กับที่ มองดูสีหน้าของเย่เยียนและนางเซียวที่แปรเปลี่ยนไปมาอย่างเย็นชา
ด้วยเหตุที่ตอนกลับจิงตูคราแรก นางเซียวก็แทบอดรนทนไม่ไหว รีบพานางที่ผิวดำคล้ำอมเหลือง ทั้งกิริยามารยาทพิธีการยังไม่รอบรู้ครบถ้วน เข้าออกงานเลี้ยงชุมนุมต่าง ๆ
นานวันเข้าจึงไม่มีผู้ใดยินดีคบหานาง และนางก็ค่อย ๆ เลือนหายไปจากแวดวงคุณหนูตระกูลสูงในจิงตู
“พี่สาวใหญ่!” เย่ฉีหนิงตามเย่ซื่ออันไปสนทนาทักทายรอบหนึ่งแล้ว จึงคอตกเดินรี่เข้ามาข้างกายเย่หร่วน
“น้องชายเป็นอะไรไปหรือ”
เย่ฉีหนิงอึกอักอ้ำอึ้งไม่รู้จะเอ่ยปากอย่างไร
“ให้ข้าลองเดาดู คงเป็นเพราะเมื่อเช้านี้น้องชายพนันแพ้ข้า บัดนี้จึงคิดว่าจะเบี้ยวหนี้อย่างไรใช่หรือไม่”
“ไม่มีทางเสียหน่อย!” เย่ฉีหนิงเห็นเย่หร่วนเอ่ยเช่นนี้ก็รีบโต้แย้งเสียงดัง
เย่ซื่ออันที่นั่งอยู่แถวหน้าหันกลับมาถลึงตาใส่เขาหนึ่งครา เขาจึงลดเสียงต่ำลงอีกครั้ง