ตอนที่ 25 วางหมาก

ครึ่งเดือนต่อมา จิงตูก็เข้าสู่ช่วงต้นสารทฤดูแล้ว

เย่หร่วนกำลังนั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ให้ตงชิงช่วยหวีผมให้นาง

“แม่นมเว่ยเล่า” เย่หร่วนเอ่ยถาม

“นายน้อยรองมาถึงตั้งแต่เช้าตรู่ของวันนี้แล้วเจ้าค่ะ ยามนี้แม่นมเว่ยคอยดูแลอยู่ห้องด้านนอกเจ้าค่ะ”

เย่หร่วนพยักหน้า พลันนึกอะไรกันขึ้นมาได้จึงเอ่ยอีก “ดี จดหมายนิรนามที่ข้าให้เจ้าส่งไปที่จวนตระกูลสวี่ส่งไปแล้วหรือไม่”

ตงชิงมองคุณหนูในกระจกอย่างไม่ลังเล “ส่งไปแล้วเจ้าค่ะ ข้ารับใช้สวมหมวกคลุมหน้าไป รอจนกระทั่งคุณหนูรองตระกูลสวี่สวี่จื่อจินผู้นั้นออกจากจวน จึงได้กำชับขอทานน้อยคนหนึ่งให้ยัดจดหมายนั้นใส่มือหญิงรับใช้คนสนิทของคุณหนูตระกูลสวี่ผู้นั้นเจ้าค่ะ คุณหนูวางใจเถิด ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ได้ว่าเป็นฝีมือของคุณหนูเจ้าค่ะ”

เย่หร่วนยิ้มอย่างพึงพอใจ เมื่อเห็นมวยผมเกล้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว จึงพาตงชิงเดินออกไปด้วยกัน

“พี่สาวใหญ่!” เย่ฉีหนิงเห็นเย่หร่วนออกมาก็รีบปรี่เข้ามาหา

เย่หร่วนยิ้มบาง ๆ

“น้องชาย วันนี้เจ้ามาเช้าจริง บาดแผลบนตัวหายดีแล้วหรือไม่”