เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เย่ซื่ออันเพิ่งได้ยินเย่หร่วนเอ่ยถึงเย่เยียนก็กำลังตะลึงงันอยู่บ้าง สาวใช้ผู้นี้ยังกล่าววาจาไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงเหล่านั้นของนางเซียวซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ชั่วขณะนั้นในใจตระหนกยิ่งนัก
นางบอกว่าจะไปเอาความที่จวนตระกูลเฉาอย่างนั้นหรือ
“คำพูดนี้เจ้าเป็นผู้กล่าวจริงหรือ”
นางเซียวลอบก่นด่าสาวใช้ปากมากผู้นี้ในใจ รีบคุกเข่าลงข้างกายเย่ฉีหนิง
“นายท่าน เมื่อครู่ข้าเพียงเห็นหนิงเอ๋อร์ได้รับบาดเจ็บ ในใจรู้สึกเวทนาสงสาร จึงได้พลั้งปากพูดไปโดยไม่ยั้งคิด ขอท่านโปรดระงับโทสะด้วยเจ้าค่ะ”
เย่ซื่ออันขมวดคิ้ว
“เช่นนั้นที่หร่วนเอ๋อร์เพิ่งกล่าวว่า เจ้าลูกทรพีผู้นี้ลงไม้ลงมือกับผู้อื่นเพราะเยียนเอ๋อร์เป็นเรื่องอันใดกันอีก”
เมื่อครู่พ่อบ้านมิได้กล่าวเช่นนี้
บัดนี้เขาเห็นแก่เยียนเอ๋อร์และจือฝานจึงผ่อนปรนต่อนางเซียวอย่างยิ่ง และมอบอำนาจทั้งหมดในจวนให้นางดูแลจัดการ