เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ไม่นานนัก ป้าหลี่ก็ถูกคนเชิญตัวขึ้นมา นางสวมชุดแต่งกายของนางกำนัลหลวง เมื่อขึ้นมาแล้วก็มิได้ลนลานแม้แต่น้อย เพียงคารวะอวิ๋นเส้าและพระสนมเอกเจียอย่างสงบนิ่งมั่นคง
“พระสนมเอกเหนียงเหนียง แม่ทัพอวิ๋น เรื่องของคุณหนูใหญ่อวิ๋นข้ารับใช้ได้ยินมาแล้ว ข้ารับใช้อยู่ในเขตพระราชฐานชั้นใน มิได้มีความแค้นเคืองอันใดกับจวนตระกูลอวิ๋น ย่อมไม่วางยาพิษคุณหนูใหญ่ตระกูลอวิ๋นอย่างไร้สาเหตุเป็นแน่ ขอเหนียงเหนียงและท่านแม่ทัพโปรดตรวจสอบให้กระจ่างแจ้งด้วยเจ้าค่ะ!”
พระสนมเอกเจียที่มิได้ส่งเสียงมาโดยตลอด ในยามนี้ในที่สุดก็เลิกเนตรหงส์เรียวยาวขึ้น แล้วค่อย ๆ เอ่ยปาก
“เมื่อครู่ที่แพทย์หลวงกล่าวไว้ การวางยาพิษนี้เป็นเรื่องของวันนี้ หากหาจังหวะลงมือ คิดว่าพิษนี้จะต้องพกติดตัวมาเป็นแน่ ในเมื่อพวกเจ้าทั้งสองคนต่างบอกว่ามิใช่ฝีมือของตนเอง เช่นนั้นกล้าให้คนค้นตัวหรือไม่”
เย่เยียนได้ยินเช่นนั้นก็พยักหน้าให้ความร่วมมือเป็นอย่างยิ่ง “ข้าน้อยยินดีพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตนเองเจ้าค่ะ”
ป้าหลี่เองก็เอ่ยอย่างไม่หวาดหวั่นแม้แต่น้อย “ข้ารับใช้ก็ยินดีเจ้าค่ะ!”