กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 97 น้ำเชื่อมลูกแพร์กับขนมลูกแพร์
ลู่เซิ่งปั่นป่วนมาหลายวัน จนทำให้ตัวเองร้อนใน เจ็บคอจนพูดไม่ออก ในปากยังขึ้นตุ่มพองหลายแห่ง ติดกันหลายวันปริมาณการกินก็ลดลง
ลู่เยียน: “ข้าถึงกับยอมใจเจ้าเลย กลางฤดูเหมันต์แท้ ๆ ยังร้อนในได้อีก”
ลู่เซิ่ง: “เจ้าไม่รู้อะไรเลยสักนิด”
ลู่เซิ่งเสียงแหบแห้งราวกับฆ้องแตก ลู่เยียนฟังแล้วใบหน้าถึงกับย่นเข้าหากัน
ลู่เยียน: “ข้ารู้สึกว่าต่อมทอนซิลของเจ้าจะอักเสบแล้ว”
ลู่เซิ่ง: “ใครจะออกเสียงเล่า?”
ลู่เยียน: “...”
ลู่เยียนกลัวว่าอาการอักเสบของเขาจะกำเริบจนเป็นไข้ขึ้นมาอีก จึงได้แต่รีบคิดหาของลดร้อนใน โชคดีที่ตอนนี้ยังมีคนขายลูกแพร์ ลูกแพร์ทางเหนือทนความหนาวได้จริง ๆ