กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่หลีให้สือเยวี่ยช่วยเลือกเสื้อผ้า ถุงเท้า และอะไรกันต่าง ๆ ของเสี่ยวสตรอว์เบอร์รี เพื่อให้เธอรู้สึกมีส่วนร่วม
สือเยวี่ยเลือกชุดที่คิดว่าสวยที่สุดให้น้องสาว เหมือนกำลังแต่งตัวให้ตุ๊กตาของตัวเอง
สือเยวี่ยตั้งใจมาก ทุกครั้งหลังเลิกเรียนกลับมา จะโยนกระเป๋าแล้ววิ่งขึ้นชั้นบน ล้างมือเองอย่างรู้หน้าที่ ปัดฝุ่นที่ไม่มีอยู่จริงตามตัว ก่อนจะเดินไปที่เปลเด็ก
“สตรอว์เบอร์รี ฉันกลับมาแล้วนะ~”
เธอใช้นิ้วจิ้มแก้มของสตรอว์เบอร์รีเบา ๆ พลางพูดเสียงหวาน “คิดถึงพี่สาวไหมเอ่ย”
สตรอว์เบอร์รียังพูดไม่ได้ ได้แต่ลืมตาจ้องสือเยวี่ยไม่กะพริบ นาน ๆ ทีก็ขยับมือน้อย ๆ
แค่ท่าทางเดียว ก็ทำให้สือเยวี่ยดีใจอยู่นานสองนาน
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวสตรอว์เบอร์รีก็อายุครบหนึ่งขวบ