กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หน้าประตูสถานรับเลี้ยงเด็ก สือเยวี่ยปล่อยมือของทั้งสองคน
เธอสะพายกระเป๋านักเรียนใบเล็ก โบกไม้โบกมือ “แม่คะ ตอนบ่ายเจอกันนะ~”
แล้วหันไปมองหลวนสือเยี่ยน “พ่อคะ พ่อกอดหนูอีกทีได้ไหมคะ”
หลวนสือเยี่ยนย่อตัวลง โอบสือเยวี่ยเข้ามาในอ้อมอก กอดไว้แน่น “สือเยวี่ย ลาก่อนนะ”
หวังว่า จะได้พบกันอีกจริง ๆ
“พ่อต้องคิดถึงหนู คิดถึงแม่ด้วยนะ”
สือเยวี่ยคล้องคอเขาไว้ น้ำเสียงจริงจังอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน “แล้วก็ รีบกลับมาเร็ว ๆ นะ รู้ไหมคะ”
หลวนสือเยี่ยนคลายอ้อมกอด ประคองดวงหน้าน้อย ๆ ของเธอไว้ แววตาซับซ้อน ทั้งอาลัยอาวรณ์ ทั้งเวทนาเอ็นดู และยังมีความกระวนกระวายใจที่ไม่รู้ว่าในอนาคตจะได้พบกันอีกหรือไม่
“รู้แล้ว”
เขาไม่อยากตอบตกลง ขอบตาร้อนผ่าวขึ้นมาเล็กน้อย เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ จูบสือเยวี่ยเบา ๆ “สือเยวี่ย ต้องจำพ่อนะ”