ตอนที่ 222 อยากจับมือคนรัก

สือเยวี่ยสวมชุดกระโปรงองค์หญิงสีขาว ถือตะกร้าใบเล็ก เดินผ่านระเบียงยาวมุ่งหน้าไปยังทั้งสองคนลู่หลี

เธอไม่มีอาการประหม่าต่อหน้าผู้คนเลยสักนิด ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มอย่างมีความสุข

เห็นลู่หลีและหลวนสือเยี่ยนกำลังร้องไห้อยู่แต่ไกล จึงเร่งฝีเท้าขึ้นโดยไม่รู้ตัว

ด้วยความไม่ระวัง สะดุดล้มลงกับพื้นราบ กลีบดอกไม้กระจายเกลื่อนเต็มพื้น กล่องกำมะหยี่ก็กลิ้งไปข้างหน้าสองสามตลบ

แขกเหรื่อด้านข้างรีบช่วยพยุงขึ้นมา ถามด้วยความห่วงใยว่า “สือเยวี่ย ล้มเจ็บไหม”

“ไม่เจ็บ ไม่เจ็บเลยสักนิด!”

มือเล็ก ๆ ของสือเยวี่ยปัดปอยผมออก ไม่รู้สึกว่าเสียหน้าเลยสักนิด และยิ่งไม่ร้องไห้

เธอตัดสินใจทิ้งตะกร้าไปเลย ก้มลงเก็บกล่องกำมะหยี่ทั้งสองกล่องขึ้นมา เดินตรงเข้าไปตรงหน้าคนทั้งคู่ทันที “ให้ พ่อ แหวน”