กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
แววตาของลู่หลีไหวระริก ขนตายาวเรียวงอนงาม ดวงตาคู่นั้นของเธอเปิดเผยอยู่ตรงหน้าหลวนสือเยี่ยน
นัยน์ตาของเธอเริ่มเปียกชื้น
สี่สายตาประสานกัน อารมณ์ความรู้สึกอันซับซ้อนทว่าแผดเผาพลุ่งพล่านซัดสาดอยู่ในแววตา
หลวนสือเยี่ยนจ้องมองอยู่อย่างนั้น สายตาประสานสบ “ปัง—” ประกายไฟที่ไร้รูปร่างปะทุขึ้นกลางอากาศ เร่าร้อน และลึกซึ้งผูกพัน
ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไรที่มือของเขาโอบกอดลู่หลีไว้ ก้มหน้า เอียงศีรษะเล็กน้อย
สายตาของเขาเร่าร้อนเกินไป ราวกับถักทอตาข่ายผืนหนึ่งขึ้นกลางอากาศ เธอถูกตาข่ายผืนนั้นครอบคลุม แล้วเอนกายเข้าไปหาเขา
“ไม่ได้”
ลู่หลีทั้งก้มหน้าทั้งส่ายหัว เอนตัวไปข้างหลัง ปฏิเสธตามจิตสำนึก
ในบ้านยังมีคนอยู่ พร้อมจะออกมาได้ทุกเมื่อ หากบังเอิญมาเห็นเข้าละก็……