เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
มีข้อมูลทยอยส่งเข้ามาสี่ห้าข้อมูล หลวนสือเยี่ยนเอนหลังพิงเก้าอี้ พลันรู้สึกว่าเสียงแจ้งเตือนข้อมูลคือเสียงที่ไพเราะที่สุดในโลก
แววตาของเขาแจ่มชัด หิมะตกไม่หนักเท่าไร แต่เขาก็ยังหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาส่งข้อความหาลู่หลี
[หิมะตกแล้ว ถนนลื่น ขับรถระวังด้วยนะ]
เขาก็รู้ว่าการที่ลู่หลีพาสือเยวี่ยไปซื้อของนั้น หวังอยากให้เขามีความสุข
ตัวเขาอยากเปย์เงินให้ลู่หลีมาก ทั้งยังอยากให้เธอใช้เงินของเขา เพียงแต่ช่วงหลายปีก่อนหน้านี้ ทั้งสองต่างคนต่างปากแข็ง ไม่ยอมพูดสิ่งที่คิดในใจออกมา พอเธอไม่ยอมใช้เงิน เขาก็พลอยอึดอัดขุ่นเคืองอยู่ในใจ
กระทั่งถึงวันที่หย่าร้าง เขาก็ยังปล่อยวางเรื่องนี้ไม่ได้
จงใจปากเสีย ถามเธอว่าในเมื่อคิดจะแบ่งแยกให้ขาดจากกัน แล้วทำไมถึงยังใช้เงินห้าหมื่นนั่นไป