กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สือเยวี่ยถูฟองสบู่ออกมาเยอะมาก เมื่อได้ยินเช่นนั้น การเคลื่อนไหวก็หยุดชะงักลง
ศีรษะเอียงเล็กน้อย กำลังขบคิดถึงปัญหานี้อย่างจริงจังยิ่ง
“อืม……”
เธอพริบตาลงหนหนึ่ง เอ่ยปากขึ้นว่า “ทุกคนต่างก็มีพ่อมีแม่ ฉันมีแค่แม่”
เธอพูดไปได้ครึ่งเดียวก็หยุดลง
อาจเป็นเพราะไม่รู้ว่าควรจะพูดต่อไปอย่างไร หรือไม่ก็ กังวลว่าประโยคถัดไปที่พูดออกมาจะทำให้ลู่หลีไม่มีความสุข
แม้สือเยวี่ยจะยังเด็ก ทว่าใส่ใจในอารมณ์ของเธอมาก และยังสามารถสังเกตเห็นอารมณ์ของเธอได้เป็นคนแรกเสมอ
ลู่หลีล้างฟองสบู่บนตัวเธอจนสะอาดหมดจด จากนั้นก็คว้าผ้าขนหนูแห้งมาเช็ดตัวให้เธอ
“เด็กคนอื่น ๆ จะไม่เล่นกับสือเยวี่ยเพราะสือเยวี่ยไม่มีพ่อเหรอ”
ลู่หลีฟังคำพูดของเธอ ในหัวก็พลันผุดคำถามนี้ขึ้นมา