กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ว้าว!”
สือเยวี่ยได้ยินเสียงก็ตื่นเต้นไปทั้งตัว หากไม่ใช่เพราะเข็มขัดนิรภัยรั้งไว้ เธอคงกระโดดตัวลอยขึ้นมาจริง ๆ แล้ว
“ย่าคะ ได้ยินไหม!”
เธอเบิกตากลมโต ยืดคอมองไปยังที่นั่งข้างคนขับ น้ำเสียงตื่นเต้นระคนดีใจ แทบรอไม่ไหวที่จะให้เหลียงหว่านซู่รู้ว่าคนที่อยู่ข้างกายอ้าปากพูดได้แล้ว
ขอบตาของเหลียงหว่านซู่ร้อนผ่าว เธอเอี้ยวตัวมองสือเยวี่ยแล้วพูดอย่างจริงจัง “ได้ยินแล้วจ้ะ”
“คุณอาเรียกชื่อสือเยวี่ยได้แล้ว”
สือเยวี่ยพยักหน้า “ใช่แล้วค่ะ!”
มือข้างที่ว่างของเธอแตะตัวหลวนสือเยี่ยนเบา ๆ มองเขาแล้วเอ่ยขึ้น “ลู่จือหลิง”
หลวนสือเยี่ยนเอียงศีรษะ เมื่อได้ยินดังนั้นก็ชี้นิ้วไปที่สือเยวี่ย
ฝ่ายหลังพยักหน้า น้ำเสียงสดใสซุกซนเหมือนเช่นเคย “ชื่อจริง ลู่จือหลิง”