ตอนที่ 172 สือเยวี่ยจะกลัวไหม?

สือเยวี่ยพยักหน้าเบา ๆ ขานรับเสียงหนึ่ง “ใช่”

เมื่อครู่นี้เธอกำลังคิดอยู่ว่า เป็นเพราะช่วงนี้ทำตัวไม่น่ารัก แม่เลยโกรธ หรือเปล่า ถึงได้เอาเธอมาไว้ที่บ้านย่า ไม่อยากเห็นหน้าเธอ

เพียงแต่ แม่เคยพูดอยู่ตั้งหลายครั้งอย่างชัดเจนว่า จะเป็นเด็กดีหรือไม่เป็นเด็กดีก็ได้ ขอแค่ไม่โกหก ไม่ทำเรื่องไม่ดีก็พอแล้ว……

สือเยวี่ยก้มหน้า จับปอยผมช่อหนึ่งมาเล่นเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ หรืออาจจะอาศัยท่าทางนี้ช่วยคลายความกังวลใจ

“ย่าชอบสือเยวี่ยมาก อยากให้สือเยวี่ยอยู่เป็นเพื่อนท่านเยอะ ๆ”

ลู่หลีย่อตัวนั่งลงตรงนั้น พลางจัดชายกระโปรงตัวเล็กให้เธอ น้ำเสียงอ่อนโยน “สือเยวี่ยอยู่ที่นี่ ทั้งปู่ทั้งย่าก็มีความสุข”