ตอนที่ 147 อีกไม่กี่วันก็จัดงานแต่งงานแล้ว

ป้าหลี่พูดอึกอัก “คุณผู้หญิงลู่ลุกไปเข้าห้องน้ำ ฉันไม่ได้ยินเสียง แขนก็เลยขูดเป็นแผลค่ะ”

เวลานี้ลู่หลีนั่งอยู่บนโซฟา ปรายตามองหลวนสือเยี่ยนแวบหนึ่ง แล้วยอมปล่อยให้เขาทำแผลให้

เธอรู้สึกง่วงอยู่บ้าง ไม่มีเรี่ยวแรงจะรับมือจริง ๆ

เมื่อได้ยินคำพูดของป้าหลี่ จึงเอ่ยว่า “ครั้งนี้เป็นแค่เรื่องบังเอิญ”

ความหมายโดยนัยก็คือ เรื่องแบบนี้จะไม่เกิดขึ้นอีกในภายหลัง

หลวนสือเยี่ยนหลุบตาลง หลังจากทำแผลอย่างตั้งใจเสร็จแล้วก็นั่งยอง ๆ อยู่ตรงนั้น เงยหน้าขึ้นมองเธอเล็กน้อย “ฉันจะไม่แตะต้องเธอ ถ้าเธอไม่วางใจ จะเตรียมกระบองไฟฟ้าไว้สักอันก็ได้”

เวลาสามปีที่อยู่ร่วมกัน ไม่ยาวนาน ทว่าก็ไม่สั้น ระหว่างคนทั้งสองมีตัวตนของความเข้าใจที่รู้ใจกันบางอย่างอยู่