กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เอ๊ะ”
ป้าหลี่ยืนอยู่ตรงนั้นอย่างลนลานอยู่บ้าง ในใจเธอนึกกลัว เพราะเป็นเรื่องที่หลวนสือเยี่ยนเคยกำชับเอาไว้แท้ ๆ แต่เธอดันลืม จนทำให้เท้าของลู่หลีได้รับบาดเจ็บ ตอนนี้ในสมองจึงคิดแต่ว่าจะแก้ไขชดเชยอย่างไร ชั่วขณะหนึ่งจึงยังตามไม่ทันว่าลู่หลีหมายความว่าอะไรกัน
ลู่หลีพิงโซฟา คว้าหมอนอิงใบหนึ่งมากอดไว้ แล้วเอ่ยว่า “เขาไม่ใช่เจ้านายฝ่ายชายของบ้านหลังนี้ ไม่ต้องกลัวเขาหรอก”
ป้าหลี่ประสานมือสองข้างไว้หน้าท้อง เมื่อได้ยินดังนั้น สายตาก็กวาดมองหลวนสือเยี่ยน ทำท่าเหมือนอยากจะพูดอะไรแต่ก็หยุดไป
เธอรู้ว่าทั้งสองคนหย่าร้างกันแล้ว แต่ท่าทีแบบนี้ของหลวนสือเยี่ยน ก็ไม่เหมือนคนที่ปล่อยวางได้เลยสักนิด