เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่หลีชะงักงัน ถือโทรศัพท์มือถือพลางมองกล่องเก็บความร้อนที่ว่างเปล่า เงียบไปครู่ใหญ่โดยไม่ส่งเสียงใดออกมา
ลู่ชิงหรานเอ่ยมาจากปลายสาย “อาหลี”
เธอสงสัย จึงถามขึ้น “มีใครเอาอาหารมาส่งให้เธอหรือเปล่า ตอนนี้เธอจะกินอะไรสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้นะ ยังไงก็ต้องระวังหน่อย”
ลู่หลีอยากจะบอกเหลือเกินว่า เธอไม่เพียงแต่กินไปแล้ว แต่ยังกินจนเกลี้ยงอีกต่างหาก
หลังจากวางสาย ลู่หลีก็โทรศัพท์หานิติบุคคล ให้พวกเขาเปิดดูภาพจากกล้องวงจรปิด เพื่อดูว่าใครเอาของมาวางไว้ที่หน้าประตูห้องของเธอ แม้ว่าในใจจะมีคำตอบอยู่แล้วก็ตาม
ฝ่ายนิติบุคคลเอ่ยจากปลายสาย “คุณผู้ชายแซ่หลวนคนที่เคยมาหาคุณเมื่อคราวก่อนมาที่นี่เมื่อหนึ่งชั่วโมงที่แล้วครับ เขาถือของติดมือมาด้วย ตอนเดินออกไปก็มือเปล่า น่าจะเป็นเขาที่ทิ้งของไว้ให้คุณลู่ครับ”