ตอนที่ 140 เข้าใจผิดไปหรือเปล่า?

ลู่หลีวางตะเกียบลง เธอเองก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ยิ่งอายุครรภ์มากขึ้น ความอยากอาหารของเธอกลับยิ่งแย่ลง

ช่วงแรกเธอคิดว่าตัวเองแค่กินน้อยลงจึงไม่ได้ใส่ใจ แต่กลับมักจะหิวจนตื่นขึ้นมากลางดึก ทว่าพอมานั่งที่โต๊ะอาหาร ความอยากอาหารกลับหายไปอีก

ช่วงนี้เธอมักจะตื่นขึ้นมากลางดึกเพื่อรื้อค้นหาของกิน แต่ก็กังวลว่ากินขนมกินเล่นมากไปจะไม่ดี จึงตุนไว้แค่เนื้อวัวแห้ง แถมยังเป็นแบบที่ไม่ใส่เครื่องปรุงใด ๆ พอกินมากเข้าก็เลี่ยน

แต่ดูเหมือนว่าจะไม่มีวิธีแก้ปัญหาที่ดีเลย

“บางทีตอนเช้าอาจจะกินมากไปหน่อย”

ลู่หลีหาข้ออ้าง “ฉันขอพักสักครู่ เดี๋ยวค่อยกินต่อ”

ถังอิ่งไม่ได้เซ้าซี้ พยักหน้ารับ พลางกินไปคุยไป

“ครูฝึกหลวนกับฟางเจวี๋ยเซี่ยคนนั้น ยังตัดกันไม่ขาดอีกเหรอ”