กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่หลีเกาหัว พลางคิดในใจว่าน้องสาวคนนี้ของตนสมองมีปัญหาหรือเปล่า เรื่องนี้ยังต้องพูดอีกเหรอ มาได้ไม่ถูกเวลาจริง ๆ
ยังไม่ทันได้ตำหนิคำโกหกที่เธอเพิ่งให้คำมั่นเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าหลวนสือเยี่ยนไม่อยู่ และไม่ทันได้วางกล่องของขวัญลง ก็ดึงตัวคนจะเดินจากไปทันที
“ลู่หลี!”
เพียงแต่ยังไม่ทันได้หันหลัง ก็ได้ยินเสียงที่แฝงไปด้วยความโกรธเกรี้ยวดังแว่วมา เป็นฟางเจวี๋ยเซี่ย เธอสลัดหลุดจากหลวนสือเยี่ยน แล้วพุ่งตรงดิ่งมาทางตนเอง
ลู่หลีมีปฏิกิริยารวดเร็ว ถอยหลังไปสองสามก้าว ยกนิ้วมือชี้ “เดี๋ยวก่อน เธอยืนอยู่ตรงนั้นเลย”