กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ทำไม……”
เธอจึงมองตามสายตาของทั้งสองคนไป ใต้ต้นแมกโนเลียต้นหนึ่ง มีคนสองคนยืนอยู่
ผู้ชายยังคงสวมชุดฝึกทหาร ยืนตัวตรงแน่ว
ส่วนผู้หญิงตรงหน้าเขาร้องไห้จนน้ำตานองหน้า สองมือโอบกอดเอวของผู้ชายไว้แน่นไม่ยอมปล่อยไม่ว่าจะอย่างไร
ผู้ชายคือหลวนสือเยี่ยน ส่วนคนที่อยู่ตรงข้ามเขา คือฟางเจวี๋ยเซี่ย
จ้าวเชี่ยวราวกับถูกฟ้าผ่าใส่ นิ่งงันไปเนิ่นนาน อ้าปากค้าง ในแววตามีแต่ความประหลาดใจและตกตะลึง
พอมองไปที่ลู่หลีอีกครั้ง ท่าทางของเธอกลับสงบนิ่งเยือกเย็น นอกจากแววเย้ยหยันที่ก้นบึ้งของดวงตาแล้ว ก็ไม่มีอารมณ์อื่นใดอีก
นี่มันไม่ปกติเลย จ้าวเชี่ยวคิดในใจ นี่ไม่ใช่สีหน้าที่ควรจะมีเวลาเห็นสามีตัวเองกอดกับผู้หญิงอื่น