ตอนที่ 98 เธอจะไม่สนใจไยดีเลยเหรอ?

ลู่หลีได้ยินดังนั้นจึงหันไปมองเขา แววตามีความสงสัยพลางถามกลับ “ฉันควรถามอะไรกันนายเหรอ?”

หลวนสือเยี่ยนยืนอยู่ข้างกายเธอ สองมือล้วงกระเป๋า มองจากระยะไกลแล้ว รูปร่างของคนทั้งสองช่างเข้ากันเป็นพิเศษ คนหนึ่งสูงโปร่ง อีกคนหนึ่งระหงสะโอดสะอง

เพียงแต่สีหน้าของคนทั้งสองกลับผิดปกติ คนหนึ่งอึกอักเหมือนอยากพูดแต่หยุดไว้ อีกคนหนึ่งเย็นชาเฉยเมย

เขาจ้องมองใบหน้านี้ของเธอ ย่อมมองเห็นความเย็นชาของเธอออก

เห็นได้ชัดว่า ตอนนี้เธอไม่ได้อยากสื่อสารกับเขาเลยสักนิด

หลวนสือเยี่ยนแอบสูดหายใจเข้า ตอนนี้ดูเหมือนไม่ใช่จังหวะเวลาที่ดีที่สุดในการสื่อสาร ครู่หนึ่งต่อมา เขาจึงเอ่ยปากว่า “เธออยู่คนเดียวจะมือเป็นระวิงเอาได้ ฉันลางานแล้ว...”

“ฉันจะอยู่เป็นเพื่อนยายที่นี่ แล้วค่อยรับท่านไปเป่ยหวย”