กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ฉินเยียนไม่อาจโต้แย้งได้แม้แต่คำเดียว สีหน้าพลันชะงักค้าง
ลู่หลียกมือขึ้นปาดน้ำตาบนใบหน้า แล้วลุกขึ้นเดินจากไป
“อาหลี!”
ฉินเยียนอดไม่ได้ที่จะลุกขึ้นวิ่งตามไปสองสามก้าว มองแผ่นหลังของลู่หลีด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “เธอจะเกลียดฉัน จะโทษฉันก็ไม่เป็นไร แต่จาวจาวเป็นน้องสาวแท้ ๆ ของเธอนะ เธอยังเด็ก ควรจะมีอนาคตที่สดใสสิ...”
มือข้างลำตัวของลู่หลีกำแน่นจนข้อนิ้วปูดโปน ร่างกายสั่นเทาอย่างไม่อาจควบคุม
“ฉันขอร้องเธอ ช่วยเธอ...จะได้ไหม?”
ฉินเยียนสูดหายใจเข้าลึก “ขอเพียงเธอยินยอม ให้ฉันทำอะไรกันก็ได้ทั้งนั้น”
ลู่หลีแค่นเสียงหึ “คุณมั่นใจขนาดนั้นเชียวเหรอว่าการตรวจเข้าคู่ของฉันจะสำเร็จ?”
“ฉันถามหมอแล้ว โอกาสสูงมากนะ”