ตอนที่ 73 เธอไม่เคยเห็นเหรอ?

ช่างน่าขัน เธอไปเมืองหลูมาแล้ว ทั้งยังมาถึงเป่ยหวยตั้งนานแล้วด้วย

ไปเยี่ยมยายแล้ว ไปตระกูลลู่แล้ว มีเพียงเธอคนเดียวที่ถูกทิ้งไว้ลำดับสุดท้าย

บางทีถ้าวันนี้ตนเองไม่มา ก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ถึงจะได้พบหน้ากับฉินเยียนสักครั้ง

ลู่หลีสีหน้าหม่นหมอง มุมปากยกยิ้มเย้ยหยัน

น่าขันสิ้นดี

“ลู่หลี?”

ในห้องครัว หลวนสือเยี่ยนบอกให้คนข้างกายช่วยส่งจานให้ ทว่าเรียกไปสองสามครั้ง เธอกลับไม่มีปฏิกิริยาตอบรับเลย

“ลู่หลี”

“…คะ?”

ลู่หลีดึงสติกลับมา จ้องมองเขา “อะไรกันเหรอ?”