กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ได้ยินดังนั้น ลู่หลีก็สบตากับเขาแวบหนึ่ง “ไปกันเถอะ”
ด้านนอกโกดัง เขาขึ้นรถไปก่อน ลู่หลีเปิดประตูที่นั่งข้างคนขับ ก็เห็นกระเป๋าและโทรศัพท์มือถือของตัวเองในทันที
เธอเหลือบมองคนที่สีหน้าดูไม่ค่อยดี ขึ้นรถแล้วถามขึ้น “คุณไปที่บริษัทมาเหรอ?”
หลวนสือเยี่ยนสตาร์ตรถ ส่งเสียงอืมในลำคอคำหนึ่ง แล้วไม่พูดอะไรต่ออีก
ตลอดทั้งวันนี้เขารู้สึกหงุดหงิด อารมณ์ที่อธิบายไม่ถูกสายหนึ่งเกาะกุมอยู่ในใจ รู้สึกไม่สบายใจเอาเสียเลย
ซ่งเจาถามเขาว่าเป็นอะไร มีเรื่องกลุ้มใจอะไรกันหรือเปล่า?
เขาตอบไม่ได้ หาเหตุผลไม่เจอ
พอกลับถึงบ้านแล้วพบว่าลู่หลียังไม่กลับ รอบข้างล้วนว่างเปล่าไปหมด