ตอนที่ 41 ฉันโมโหอะไรกัน?

หลวนสือเยี่ยนเอี้ยวตัวมองไปทางลู่หลี “ทำไมฉันถึงไม่รู้เรื่องนี้?”

ลู่หลีส่ายหน้า โบกมือปฏิเสธเป็นพัลวัน “เธอใส่ร้ายฉัน”

“ฉัน...”

เถียนซินอ้าปาก พะอ้าพะอม ลังเลที่จะพูด สมองสับสนไปหมด ผ่านไปไม่กี่วินาที จู่ ๆ เธอก็นึกขึ้นมาได้

คนคนนี้คือเพื่อนของซ่งเจา ตอนต้นปีเธอไปเยี่ยมน้าเล็กที่เขตบ้านพักกองทัพ ตอนที่เห็นหลวนสือเยี่ยนในห้องรับแขกก็ประหลาดใจมาก

ถึงอย่างไร ใบหน้านี้ต่อให้โยนเข้าไปในที่ที่มีหนุ่มหล่อคนสวยเกลื่อนกลาดอย่างวงการบันเทิง ก็ยังสะดุดตาได้ตั้งแต่แรกเห็น

พอเขากลับไปแล้ว เธอยังจงใจไปสืบถามเรื่องคนคนนี้กับซ่งเจา แต่ซ่งเจาไม่ยอมปริปาก แถมยังให้คำเตือนเธอว่า อย่าได้คิดอะไรที่ไม่ควรคิด

สีหน้าของหลวนสือเยี่ยนไม่ได้ถึงกับเคร่งเครียดหรือจริงจัง เพียงแต่คนที่ถูกเขาจ้องไม่อาจละเลยหรือไม่ใส่ใจได้