ตอนที่ 16 เธอคิดเป็นจริงเป็นจังขึ้นมาแล้วเหรอ?

“จ้า!”

เหลียงหว่านซู่ขานรับเสียงดัง ความสุขและความยินดีแทบจะล้นทะลักออกมา

“นี่พ่อของอาเยี่ยน ปกติชอบทำหน้าบึ้งตึงตลอดยังกับคนมีปัญหาทางจิต”

เหลียงหว่านซู่พาเธอเดินผ่านห้องรับแขกตรงไปยังห้องครัว พร้อมกับแนะนำหลวนซ่งไปด้วย “ไม่ต้องกลัวไปหรอก เขาก็มีท่าทางผีเข้าแบบนี้แหละ”

หลวนซ่งขมวดคิ้ว “พูดอะไรกันน่ะ!”

ลู่หลียิ่งระมัดระวังตัวมากขึ้น ระหว่าง ‘คุณลุง’ กับ ‘พ่อ’ เธอเลือกอย่างหลัง พยักหน้าเล็กน้อยแล้วเอ่ยเรียก “พ่อคะ”

หลวนซ่งไม่พยักหน้าและไม่ได้ตอบรับอะไรเลย ในใจเธอจึงรู้สึกประหม่าอยู่บ้าง

ทว่าเหลียงหว่านซู่กลับนิ่งสงบมาก เธอพาลู่หลีเข้าไปในห้องครัวเพื่อล้างมือ พลางเอ่ยบ่นแขวะหลวนซ่งไปอีกสองสามคำ

ลู่หลีที่ตึงเครียดค่อย ๆ สงบลง แม่สามีคนนี้ ช่างต่างจากที่เธอจินตนาการไว้มากเหลือเกิน