กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลวนสือเยี่ยนเอี้ยวตัวมองเธอ สายตาหม่นลงเล็กน้อย
เมื่อเห็นเขาไม่ส่งเสียง ลู่หลีก็เอ่ยต่อ “ไม่งั้น ลองกับฉันดูไหมล่ะ?”
หลวนสือเยี่ยนเมินเฉยอีกครั้ง ไม่พูดอะไรสักคำแล้วเดินหนีไปทันที
ใช้ความเงียบแทนคำตอบ
ลู่หลีไม่ได้แปลกใจ ปฏิกิริยานี้ของเขาอยู่ในความคาดหมายของเธออยู่แล้ว ที่เธอพูดไปเมื่อครู่ก็แค่อยากให้เขารู้ว่าเธอมีความคิดแบบนี้
วันข้างหน้าเธอจะทำอะไรกัน เขาจะได้ไม่ตกใจ ถือเป็นการฉีดวัคซีนป้องกันไว้ให้เขาก่อน
ไม่กี่วันถัดมา ลู่หลีแทบจะทำเรื่องเดิม ๆ ใช้เวลาส่วนน้อยถ่ายภาพ เวลาส่วนใหญ่นั่งอยู่ในที่ร่ม