กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 111 แม่คะ แม่ก็หอมแก้มพ่อบ้างสิ
เจียงจื่อจวินพาลั่วลั่วนั่งแท็กซี่กลับมาถึงวิลล่าของไป๋เซิ่งเสวี่ย
ในเวลานี้ อวิ๋นเฟยหยางกำลังทำอาหารกลางวันอยู่ในครัวพอดี
"คุณพ่อคะ หนูกลับมาแล้ว!"
ทันทีที่กลับมาถึงวิลล่า ลั่วลั่วก็วิ่งแจ้นตรงไปยังห้องครัวด้วยความตื่นเต้นอย่างยิ่ง
"ลั่วลั่ว!"
อวิ๋นเฟยหยางวางมือจากงานที่ทำอยู่ทันที เขาก้มตัวลงอุ้มลั่วลั่วเข้าสู่อ้อมอก ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มจางๆ
"ไม่คิดเลยว่าลั่วลั่วจะติดคุณขนาดนี้!"
พูดตามตรง เจียงจื่อจวินรู้สึกอิจฉาอยู่นิดๆ จริงๆ
ลั่วลั่วน่ะเป็นลูกที่เธออุ้มท้องมาถึงสิบเดือนเชียวนะ แต่อวิ๋นเฟยหยางเพิ่งจะอยู่กับลั่วลั่วมายังไม่ถึงเดือนเสียด้วยซ้ำ