กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 110 รักษาโรคร้ายให้ลั่วลั่ว (ในเนื้อเรื่องมีอธิบายเหตุผลว่าทำไมพระเอกถึงไม่รู้ว่าลูกสาวเป็นโรคร้าย)
ภายในห้องอาหาร
อวิ๋นเฟยหยาง เจียงจื่อจวิน ลั่วลั่ว และไป๋เซิ่งเสวี่ยนั่งล้อมวงอยู่รอบโต๊ะอาหาร
"คุณแม่คะ ขนมดอกเหมยที่คุณพ่อทำอร่อยมากเลยค่ะ!"
"คุณแม่รีบลองชิมสักชิ้นดูสิคะ!"
ลั่วลั่วใช้มือน้อยๆ หยิบขนมดอกเหมยชิ้นหนึ่งยื่นไปตรงหน้าแม่ของเธอ
"จ้า!"
"แม่จะลองชิมดูนะ!"
"ขอบใจจ้ะลั่วลั่ว!"
เจียงจื่อจวินยื่นมือข้างหนึ่งไปรับขนมดอกเหมยที่ลั่วลั่วยื่นมา ส่วนมืออีกข้างก็ลูบหัวน้อยๆ ของลั่วลั่วด้วยความรักใคร่เอ็นดูอย่างยิ่ง