กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 416 ตั๊กแตนหลังฤดูใบไม้ร่วง
สิ้นเสียงของสวี่เยียน ฉินเลี่ยก็โอบสองแขนรอบเอวเธอไว้และนิ่งเงียบไปนาน
สวี่เยียนมองฉินเลี่ยที่เอนตัวพิงพนักโซฟาอย่างเกียจคร้านก่อนเขาจะตอบกลับมาคำหนึ่ง “จริงด้วย”
สวี่เยียนเรียก “ฉินเลี่ย”
ฉินเลี่ยขานรับ “อืม?”
สวี่เยียนพูด “เสิ่นเจ๋อกับถังอวิ้นไปกันไม่รอดหรอก ทั้งสถานะและฐานะที่แตกต่างกัน ความหลังในอดีตที่คอยรั้งเอาไว้ บางทีเสิ่นเจ๋ออาจจะวู่วามชั่วขณะจนขอความรักจากถังอวิ้น แต่พอเวลาผ่านไปนานเข้าล่ะ พอความเร่าร้อนจางหาย ภาพฝันสลายไป สิ่งที่เหลืออยู่ก็จะมีแค่ความจริง……”
เหตุผลที่เคยเอ็นดูคุณในวันวาน ก็อาจกลายเป็นข้ออ้างที่ทำให้เกลียดชังคุณในท้ายที่สุดได้เหมือนกัน
คนเราก็เป็นแบบนี้แหละ