กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 159 รับรู้ถึงความรัก
คนที่ทำให้เสิ่นไป๋สบถด่าไม่หยุดคือมู่ฉิง
กระโปรงสีขาวเรียบตลอดทั้งสี่ฤดู ราวกับจะเชื่อมติดตายอยู่บนตัวเธอ
กระโปรงยาวสีขาว ผมยาวประบ่า ใบหน้าดูบริสุทธิ์ไร้พิษสง
ยามเอ่ยปากริมฝีปากสั่นระริกเล็กน้อย
แสดงความอ่อนแอและความขลาดกลัวออกมาได้อย่างพอดิบพอดี
สิ้นเสียงพูด ทั้งร่างก็โอนเอน ราวกับจะล้มพับลงไปได้ทุกเมื่อ
เมื่อเห็นเช่นนั้น เสิ่นไป๋ก็กลอกตาขึ้นฟ้า
ทว่าเสิ่นไป๋ไม่มีเวลาไปสนใจเธอมากนัก
เพราะตอนนี้เขากังวลว่าฉินเลี่ยจะซ้อมผู้ชายปากพล่อยคนนั้นจนตายจริง ๆ