กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 109 มีทุกข์ย่อมมีสุข
คนที่ส่งข้อความมาคือเสิ่นไป๋
เมื่อเห็นข้อความ ดวงตาของฉินเลี่ยก็หรี่ลงเล็กน้อย
วินาทีถัดมา ฉินเลี่ยตอบข้อความกลับไปหาเสิ่นไป๋: |
เสิ่นไป๋: 2
ฉินเลี่ย: | (ไสหัวไป)
เสิ่นไป๋: ขนาดผ่านหน้าจอโทรศัพท์ ฉันยังได้ยินเสียงนายสติแตกเลย
หากมองไปทั่วทั้งเมืองซื่อเฉิง เสิ่นไป๋นับเป็นตัวท็อปในหมู่คน “ปากเสีย” อย่างไม่ต้องสงสัย
ถ้าเขาบอกว่าเป็นที่สอง ก็ไม่มีใครกล้าเสนอหน้ามาเป็นที่หนึ่ง
ส่งข้อความออกไปแล้ว เมื่อเห็นว่าฉินเลี่ยไม่ตอบ เสิ่นไป๋ก็ซ้ำเติมต่ออย่างเจ็บแสบ: คนเตือนคน เตือนให้ตายก็ไม่ตื่น สำนวนโบราณว่าไว้ดีจริง ๆ ไม่มีใครตื่นเพราะคำเตือน มีแต่คนที่ตื่นเพราะความเจ็บปวด เจ้าสามเอ๋ย นายยังเจ็บไม่พอนี่หว่า