ตอนที่ 108 คนในเหตุการณ์มักหลงทาง

ตอนที่ 108 คนในเหตุการณ์มักหลงทาง

สิ้นเสียงของฉินเลี่ย อากาศพลันชะงักค้าง เงียบสงัดจนแทบได้ยินเสียงเข็มหล่น

สวี่เยียนขมวดคิ้วเรียวเล็กน้อย หันขวับไปมองเขา

สองสายตาประสานกัน แววตาของฉินเลี่ยยังคงมืดครึ้มไม่คลาย นัยน์ตายิ่งทวีความลึกล้ำ

พอถูกฉินเลี่ยกวาดตามองเช่นนี้ เด็กหนุ่มก็สร่างเมาทันที

ดูออกว่าฉินเลี่ยไม่ใช่คนที่จะตอแยได้ จึงสาวเท้าก้าวหนีไปด้วยความลนลาน

พอเด็กหนุ่มจากไป หน้าประตูคฤหาสน์อวี้จิ่งก็เหลือเพียงสวี่เยียนกับฉินเลี่ย

สองคนสบตากัน ทั้งที่ไม่มีใครเอ่ยปาก แต่บรรยากาศกลับคุกรุ่นไปด้วยกลิ่นดินปืน

เนิ่นนานผ่านไป ฉินเลี่ยเป็นฝ่ายเปิดปากก่อน “อยู่หน้าประตูบ้านตัวเองแท้ ๆ เจออันตรายไม่รู้จักตะโกนเรียกคนหรือไง”

แววตาฉ่ำน้ำของสวี่เยียนเย็นชา “เกี่ยวอะไรกับคุณ”