กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 311 การเนรเทศและความกังวล เซี่ยชวนผู้รุนแรงเกินไป
“ท่านอาสอง ในเมื่อหัวหน้าค่ายเซี่ยจะแต่งงานกับน้องสี่แล้ว ไฉนยังต้องฆ่าล้างตระกูลหลี่ของพวกเราให้สิ้นซากด้วยเล่า ลูกเมียของพวกเรา คนในตระกูลตั้งมากมาย ล้วนเป็นลูกหลานของท่านนะขอรับ? หรือจะยอมนั่งดูพวกเขาถูกต้าเซี่ยประหารจนหมดสิ้นจริง ๆ ท่านอาสอง ช่วยขอร้องเขาเถอะขอรับ หรือไม่ก็ให้น้องสี่ไปขอร้องเขา ย่อมต้อง... แค่ก ๆ...”
เมื่อเดินออกมาจากโถงใหญ่ เข้ามายังห้องคุมขังที่ต้าเซี่ยจัดเตรียมไว้ หลี่เสวียนเหยียนเพิ่งจะนั่งลงบนเก้าอี้ ก็อดรนทนไม่ไหวรีบเอ่ยกับหลี่เทียนเฉิงทันที อาการบาดเจ็บของเขาสาหัสเกินไป การเอ่ยวาจายืดยาวในคราวเดียวทำให้ลมปราณตีกลับ อดมิได้ที่จะไอติดต่อกันหลายครั้ง จนไม่อาจกล่าวประโยคด้านหลังออกมาได้เป็นเวลานาน
“เฮ้อ...”
เมื่อเห็นเขาไอหนักปานนี้ หลี่เทียนเฉิงจึงทอดถอนหายใจแผ่วเบา
หลี่เสวียนตูที่อยู่ด้านข้าง มองดูหลี่เสวียนเหยียนพลางเอ่ยเสียงเบา “พี่ใหญ่ คำพูดที่เซี่ยหงกล่าวในโถงใหญ่ ท่านยังไม่กระจ่างอีกหรือ? ผู้ที่ปรารถนาให้ตระกูลหลี่ล่มสลายอย่างแท้จริง มิใช่เพียงต้าเซี่ย แต่ยังมีผู้คนส่วนใหญ่ในค่ายหล่งซาน หากไม่กวาดล้างตระกูลหลี่ เขาไม่เพียงไม่อาจตอบคำถามแก่ผู้คนของต้าเซี่ยได้ ซ้ำยังขัดต่อจิตใจผู้คนแห่งหล่งซานอีกด้วย ไม่ว่าจะเป็นน้องสี่หรือท่านอาสองไปขอร้อง ล้วนไร้ประโยชน์ทั้งสิ้น!”