เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 307 ข่าวเหมืองเงิน ก่อหวอดระลอกแล้วระลอกเล่า
“หล่งซานไม่มีเหมืองเงิน เป็นไปได้ยังไง”
ภายในคลังพัสดุฝั่งตะวันตกของฐานที่มั่นหล่งซาน เซี่ยหงถือสมุดบัญชีเล่มหนึ่งไว้ในมือ มองเผิงปัวด้วยสีหน้าตกตะลึง เมื่อเห็นสีหน้าตกตะลึงของเซี่ยหง เผิงปัวชะงักไปเล็กน้อย ทว่าไม่นานก็เข้าใจได้ว่าเซี่ยหงคงเข้าใจอะไรผิดไปแน่ จึงพยักหน้าอธิบายว่า “ท่านหัวหน้าค่าย เหมืองเงินเป็นของล้ำค่าอย่างยิ่ง หล่งซานไม่มีก็ถือเป็นเรื่องปกติขอรับ”
“ถ้าไม่มีเหมืองเงิน แล้วกระบี่ของหลี่เสวียนหลิง ดาบเยี่ยนหานเล่มนี้ รวมถึงแร่เงินที่หล่งซานใช้ช่วยคนตอนเกิดโรคระบาดน้ำค้างขาวก่อนหน้านี้ เอามาจากไหนกัน”
เซี่ยหงจงใจขยับดาบใหญ่หัวผีสีเงินข้างเอวให้เห็น นั่นคือดาบคู่กายของหลี่เทียนเฉิง มีนามว่าเยี่ยนหาน หลังจากหลี่เทียนเฉิงวางอาวุธยอมจำนน ดาบเยี่ยนหานเล่มนี้จึงตกมาอยู่ในมือเขาตามความคาดหมาย ไม่เพียงแต่ดาบเยี่ยนหานเท่านั้น อาวุธที่ทำจากเงินในหล่งโย่วเขาเคยพบเห็นมาไม่น้อย พลองยาวลายผานชือสีเงินของโหวหู่ กระบี่ยาวสีเงินของหลี่เสวียนหลิง ค้อนยักษ์แปดเหลี่ยมสีเงินของโหวทง…… หากไม่มีเหมืองเงิน อาวุธพวกนี้เอามาจากไหน
“ท่านหัวหน้าค่ายคงไม่ได้คิดว่า ดาบเยี่ยนหานเล่มนี้ตีขึ้นจากเงินบริสุทธิ์หรอกนะขอรับ”
สีหน้าของเซี่ยหงชะงักงัน เต็มไปด้วยความฉงน