กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 305 กบฏและไส้ศึก ก่อความวุ่นวายกับการฉวยโอกาส หล่งซานเปลี่ยนมือ
ปีต้าเซี่ยที่สอง วันที่หกเดือนเจ็ด ช่วงผลัดเปลี่ยนกึ่งกลางราตรี ลมและหิมะคมกริบดั่งใบมีด ไอหนาวเหน็บกัดกร่อนผืนพสุธา ฐานที่มั่นหล่งซาน ในเวลานี้เสียงคำรามโห่ร้องก้องสะท้านฟ้า
“พวกกบฏบุกเข้าไปในอาคารหลักแล้ว!”
“หล่งซานไม่ถอย พี่น้องทั้งหลาย ต่อให้ตายก็ต้องถ่วงเวลากองทัพเซี่ยเอาไว้ให้ได้!”
“อย่าให้พวกมันตีเข้ามาได้ ทัพหนุนของท่านผู้นำจะกลับมาในไม่ช้านี้แล้ว”
“หล่งซานพ่ายแพ้แล้ว วางอาวุธไม่ฆ่า!”
“กองทัพเซี่ยกำลังปั่นป่วนขวัญทหาร พี่น้องทั้งหลาย ขวางพวกมันไว้!”
………………
รอบนอกฝั่งทิศตะวันออกของฐานที่มั่นหล่งซาน มีเสาเหล็กห้าเหลี่ยมที่มีด้านยาวด้านละแปดเมตรปักเรียงรายอยู่นับร้อยต้น เสาเหล็กเหล่านี้ล้วนทอดตัวยื่นขึ้นมาจากใต้ดิน เฉพาะส่วนที่โผล่พ้นผิวดินก็สูงถึงสิบห้าเมตร ด้านในของเสาเหล็กแต่ละต้นยังเชื่อมต่อด้วยโซ่เหล็กเส้นหนาใหญ่ ชัดเจนว่ามีไว้ใช้ควบคุมการยืดหดของมันใต้ผืนดิน
เสาเหล็กหลายร้อยต้นทอดยาวเรียงรายจากจุดทิศเหนือและทิศใต้ของแนวภูเขามุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก จนไปบรรจบเชื่อมกันที่รอบนอกทิศตะวันออกตรง ก่อร่างเป็นแนวกำแพงเสาเหล็กรูปพัดที่มีความยาวรวมราวสิบสองกิโลเมตร คอยคุ้มกันฐานที่มั่นหล่งซานด้านในไว้อย่างแน่นหนา