ตอนที่ 288 ระหว่างเดินทัพ โหวหู่ผู้เดือดดาล

ตอนที่ 288 ระหว่างเดินทัพ โหวหู่ผู้เดือดดาล

“เร็วขึ้นอีกหน่อย ครึ่งชั่วโมงยังเดินได้ไม่ถึงหนึ่งกิโลเมตร ช้าเกินไปแล้ว”

“คนเข็นเกวียนลากเกวียน เอาสัมภาระวางขึ้นบนเกวียนให้หมด แล้วเร่งความเร็วขึ้นอีก”

…………

บริเวณชายแดนฝั่งใต้ของฉางหนิง กองทัพอวิ๋นเจียวคุมเกวียนว่างเปล่าสิบคันตลอดจนเชลยศึกอีกสองร้อยกว่าคน ตั้งแถวยาวเหยียดกำลังมุ่งหน้าลงใต้ แม้หลิวหยวนจะพาพันเอกทั้งเก้ากองพันคอยกวดขันเร่งเร้าอยู่ข้าง ๆ ไม่หยุด ทว่าความเร็วในการเดินทัพโดยรวม ก็ยังคงช้าจนน่าตกใจ เซี่ยชวนและผู้มีระดับต้านหนาวหกคนอย่างพวกอี่ว์เหวินเถา คุมตัวผู้มีระดับต้านหนาวสามคนรวมถึงโจวหยวน รั้งอยู่ท้ายสุดของขบวน

เมื่อมองดูความเร็วในการเดินทัพที่ช้าเยี่ยงหอยทากของขบวน ไม่เพียงเซี่ยชวน แม้แต่พวกอี่ว์เหวินเถาที่อยู่ข้างกายเขา ต่างก็ขมวดคิ้วแน่นด้วยเช่นกัน ความเร็วเดินทัพเช่นนี้ ช้าเกินไปจริง ๆ ครึ่งชั่วโมงเดินได้ราวหนึ่งกิโลเมตร อย่าว่าแต่เทียบกับการเดินบนทางหลวงเซี่ยจื๋อด้าวเลย ต่อให้เทียบกับการเดินทัพตามปกติในเขตแดนอู่ซวง ก็นับว่าช้าเป็นพิเศษแล้ว

“แม้เกวียนจะว่างเปล่า ทว่าสัมภาระบนตัวกลับมีมากเกินไป แต่ละคนสะพายเกราะและอาวุธคนละสองชุด แบกน้ำหนักอย่างน้อยนับหมื่นจิน คิดจะเร็วก็เร็วไม่ขึ้น”

“ในการต่อสู้เมื่อครู่ ลังไม้ทั้งหมดบนเกวียนล้วนถูกทำลาย บนเกวียนจึงวางอาวุธและชุดเกราะได้เพียงส่วนหนึ่ง ไม่ได้ช่วยเพิ่มความเร็วสักเท่าใด ซ้ำยังเสียเวลา ทำได้เพียงฝืนทนเดินต่อไปเช่นนี้”