กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 286 ความลำบากใจของโจวหยวน ร่องน้ำฉางไป๋
ทิศตะวันออกของหล่งซาน ชายแดนฝั่งตะวันตกของฉางหนิง ขบวนเกวียนขนส่งเสบียงกำลังฝ่าลมหนาวรุดหน้าไปบนผืนหิมะ
“เร่งความเร็วหน่อย ทุกคนเร่งความเร็วขึ้นอีก นี่เพิ่งผ่านไปสองชั่วยามก็หมดแรงกันแล้วรึ”
“อย่ามัวโอ้เอ้ อีกยี่สิบกิโลเมตรสุดท้าย ใกล้จะถึงแล้ว”
“เร่งความเร็ว เร่งความเร็วกันให้หมด”
…………
นับตั้งแต่เข้าสู่เขตแดนฉางหนิง เสียงเร่งเร้าของตูเว่ยโจวหยวนก็ไม่เคยหยุดลงเลยแม้แต่ชั่วขณะ ประสาทของเขาดูจะตึงเครียดเกินไป เอาแต่กวดขันเร่งให้กองทัพเดินหน้าอย่างเดียว โดยไม่สนใจอารมณ์ความรู้สึกของทุกคนเลยแม้แต่น้อย
“ท่านตูเว่ย สองชั่วยามเดินมาได้สิบสองกิโลเมตร พวกเราเร่งฝีเท้าจนเร็วที่สุดแล้ว หากจะให้เร็วกว่านี้ก็คงเร่งไม่ขึ้นแล้ว”
เฉิงเหอซึ่งเป็นพันเอกผู้บัญชาการกองทัพของกองพันที่สองที่เดินตามหลังโจวหยวน เมื่อเห็นพลทหารในกองทัพเริ่มหอบหายใจหนักกันหลายคน ก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยช่วยพูดแทน ซ่งหนิงพันเอกผู้บัญชาการกองทัพของกองพันที่หนึ่งก็กล่าวเสริมขึ้นมาว่า “ท่านตูเว่ย ยามนี้ฉางหนิงนับเป็นดินแดนใต้การปกครองของหล่งซานแล้ว สภาพการณ์ภายในเขตแดนพวกเราต่างรู้แจ้งกันดี อีกทั้งถนนหนทางตลอดเส้นทางก็แผ้วถางล่วงหน้าไว้แล้ว ไม่จำเป็นต้องรีบเดินเร็วถึงเพียงนี้”