ตอนที่ 281 ความอัดอั้นและความเคียดแค้นของหยางและหลี่

ตอนที่ 281 ความอัดอั้นและความเคียดแค้นของหยางและหลี่

ปีหล่งโย่วที่สี่สิบแปด วันที่หนึ่งเดือนหก เขาหล่งซานภายใต้ราตรีหิมะ เทือกเขาทอดคดเคี้ยวเลี้ยวลด สันเขาสูงต่ำไม่สม่ำเสมอ ซ้ำยังมีพืชพรรณนานาชนิดในหุบเขาขึ้นสลับซับซ้อน ทัศนวิสัยในป่าหิมะยามค่ำคืนต่ำเตี้ยเรี่ยดิน โดยเฉพาะยังมีพื้นที่เงาดำผืนใหญ่อยู่เป็นระยะ ทำให้ภาพรวมดูรกชัฏไร้ระเบียบ ไม่ได้เป็นระเบียบเรียบร้อยดั่งเช่นหงมู่หลิ่ง อสูรเหมันต์เป็นสิ่งมีชีวิตที่ออกหากินกลางวันและหลับใหลกลางคืน อุปนิสัยตรงข้ามกับมนุษย์โดยสิ้นเชิง

ยามค่ำคืนพวกมันก็ต้องการที่ปลอดภัยเช่นกัน เช่นเดียวกับอสูรเหมันต์ในหงมู่หลิ่งที่มักปีนขึ้นต้นไม้พักผ่อน ดังนั้นเมื่อเทียบกับหงมู่หลิ่งที่เป็นระเบียบ เขาหล่งซานซึ่งรกชัฏและเต็มไปด้วยเงามืดย่อมเป็นที่โปรดปรานของอสูรเหมันต์มากกว่า ความจริงก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ

“อสูรเหมันต์ที่เขาหล่งซานนี่ เหมือนฆ่าเท่าไรก็ไม่หมดสิ้น ค่ายของพวกเราตอนนี้มีทีมล่าอสูรตั้งสี่ร้อยกว่าทีมแล้ว บริเวณรอบนอกขนาดนี้ นึกไม่ถึงว่าจะยังปะทะเข้ากับพยัคฆ์ลายกระพร้อมกันถึงสองตัว เกือบจะล่มเรือในร่องน้ำเสียแล้ว!”