กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 263 ออกอุบาย พี่ชายคนโตดั่งบิดา
“พี่ใหญ่ พี่รอง ฉันเอาน้ำแกงมาส่งแล้ว”
“มาแล้ว!”
บ้านหมายเลข 1 ข้างอาคารหลัก เซียวเหิงหิ้วปิ่นโตน้ำแกงกระดูกหมูที่หนักอึ้ง ยิ้มให้พี่รองเซียวอวี้ที่มาเปิดประตู แล้วเดินเข้าไปในบ้านด้วยกัน
“ทำไมถึงส่งมาอีกแล้วล่ะ ไม่ใช่บอกแม่แล้วเหรอว่าไม่ต้องทำอีก ฉันกินทุกวันจนจะเลี่ยนตายอยู่แล้ว”
พี่ใหญ่เซียวหนิงกำลังนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น ปากก็บ่นไปอย่างนั้น แต่บนใบหน้ากลับเต็มไปด้วยรอยยิ้ม รอจนเซียวเหิงเดินเข้ามา เธอก็รีบปัดหิมะบนตัวให้เขา แล้วกดเขาให้นั่งลงบนเก้าอี้
“พี่ใหญ่ อย่าให้ฉันกินอีกเลย ฉันกินที่บ้านมามื้อนึงแล้ว มาถึงที่นี่ก็กินอีกมื้อ สองสามวันนี้ฉันจะจุกตายอยู่แล้ว”
เซียวเหิงเห็นพี่ใหญ่หยิบถ้วยชามมาตักให้เต็มถ้วย ก็รีบโบกมือปฏิเสธรัว ๆ แต่เซียวหนิงไม่ฟังเลยสักนิด วางถ้วยลงตรงหน้าเขาโดยตรง เซียวอวี้พูดล้อเล่นอยู่ข้าง ๆ “ใครใช้ให้นายชอบเอามาส่งขนาดนี้ล่ะ วันหลังก็บอกไปสิว่าไม่อยากมาส่งก็สิ้นเรื่อง เอามาส่งแล้วก็ต้องกิน” เซียวเหิงได้ยินดังนั้นสีหน้าก็ขมขื่น แม่เป็นคนสั่ง เขาจะกล้าไม่ทำตามได้อย่างไร!
พูดล้อเล่นก็ส่วนล้อเล่น เซียวเหิงรู้ดีอยู่ในใจ พี่ใหญ่และพี่รองล้วนมีตบะขอบเขตขุดดิน เดิมทีก็ไม่ขาดแคลนแต้มคุณูปการอยู่แล้ว ยิ่งด้วยสถานะและความสามารถของพี่เขยเซี่ยชวน พวกเขาจะขาดแคลนเนื้ออสูรพวกนี้ได้อย่างไร ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น แค่ห้าวันนี้ เขามาที่บ้านพี่เขย ทุกครั้งที่กลับมือก็ไม่เคยว่างเลย พี่สาวทั้งสองมักจะหาเรื่องยัดเยียดของให้เขาเสมอ