ตอนที่ 262 ผู้รักษาการณ์ ความกระตือรือร้นงานประลองยุทธ์ คลื่นการทะลวงระดับ

ตอนที่ 262 ผู้รักษาการณ์ ความกระตือรือร้นงานประลองยุทธ์ คลื่นการทะลวงระดับ

หลังคาทรงกลมสีทองอร่ามตา; พรมหนังอสูรสีฟ้าปูเต็มพื้นโถงใหญ่; สองข้างจัดวางรูปสลักกระดูกอสูรสีขาวซีดรูปทรงต่าง ๆ ไว้เต็ม; เสารับน้ำหนักสีทองอันโอ่อ่าและน่าเกรงขามแปดต้น;

เตาถ่านหินรูปอสูรที่ทำจากเหล็กบริสุทธิ์หลายร้อยเตา; กระถางยักษ์สี่ขาทรงสี่เหลี่ยมกลางห้องโถงใหญ่;

…………

โถงชั้นบนสุดของตึกหลัก ทันทีที่เฉินอิ้งหยวนและเผิงปัวเข้ามา ก็ถูกการตกแต่งที่หรูหราจนละลานตาภายในโถงสะกดไว้ทันที ค่ายรังผึ้งและค่ายหยางลู่ไม่ได้ขาดแคลนถ่านหินและเหล็ก แต่ประการแรก พวกเขาทั้งสองค่ายไม่ได้หรูหราถึงเพียงนี้ แร่เหล็กที่ต้องส่งมอบให้ค่ายหล่งซานในแต่ละปีก็มีไม่น้อย แร่เหล็กที่เหลือไม่นำไปใช้ยกระดับพลังป้องกันของค่าย ก็ใช้สร้างอาวุธและชุดเกราะ ไม่มีเหลือเฟือเลย

ประการที่สอง วินาทีที่เข้าไปในเซี่ยเฉิง พวกเขาก็รู้แล้วว่า เทคนิคการหล่อและระดับการถลุงของค่ายตัวเอง ห่างชั้นจากต้าเซี่ยอย่างเห็นได้ชัด

“ทรัพยากรตัวเองก็มีไม่เยอะเท่าเขา เทคนิคก็ยังไม่ดีเท่าเขา การหลอมโอสถ การตีเหล็ก รวมถึงความสามารถในการก่อสร้าง ก็ด้อยกว่าไม่ใช่น้อย ๆ ด้านการจัดสรรทรัพยากรและระบบ ค่ายรังผึ้งก็ด้อยกว่าต้าเซี่ยมากนัก พูดเช่นนี้แล้ว...”

ในหัวของเฉินอิ้งหยวนมีความคิดนับไม่ถ้วนแวบผ่านเข้ามาในชั่วพริบตา ท้ายที่สุดก็เหมือนจะตัดสินใจอะไรบางอย่างได้ เขาเงยหน้ามองเซี่ยหงบนแท่นสูงในโถง สูดหายใจเข้าลึก ๆ เดินตรงไปข้างหน้าแล้วโค้งคำนับ:

“เฉินอิ้งหยวน ขอคารวะท่านผู้นำ!”