ตอนที่ 243 ศึกใหญ่ที่หานฉยง รับรู้เรื่องราวภายหลัง

ตอนที่ 243 ศึกใหญ่ที่หานฉยง รับรู้เรื่องราวภายหลัง

วันที่สิบเจ็ดเดือนสี่ ปีหล่งโย่วที่สี่สิบแปด บนหลังคาอาคารหลักของฐานที่มั่นหานฉยง เซี่ยหงที่นั่งขัดสมาธิมาครึ่งค่อนวัน เงยหน้ามองท้องฟ้าที่เริ่มมืดลง คิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อย "สายลับที่โหวทงส่งออกไป จะกลับมาได้ก็ต่อเมื่อตกกลางคืน ต่อให้สถานการณ์ดีที่สุด ค่ายอู่ซวง หยางลู่ และรังผึ้ง ทั้งสามค่ายส่งคนมา อย่างเร็วที่สุดก็ต้องเป็นช่วงดึก หรือไม่ก็อาจจะเป็นตอนเช้ามืดไปเลย งั้นคืนนี้คงไม่มีการต่อสู้เกิดขึ้นแน่นอน"

การที่โหวทงให้ขอบเขตขุดดินเป็นสายลับ แม้เซี่ยหงจะเข้าใจได้ แต่ในใจกลับไม่เห็นด้วยอย่างยิ่ง ระดับต้านหนาวมีไม่มากนัก ค่ายเจาหยางคาดว่าน่าจะมีไม่ถึงยี่สิบคน เมื่อแบ่งกำลังออกไป ทางฝั่งโหวทงก็ยิ่งมีคนน้อยลงไปอีก ประกอบกับกองทัพใหญ่ของหล่งซานก็จ้องมองอยู่ข้าง ๆ การจะส่งระดับต้านหนาวออกไปเป็นสายลับ ย่อมต้องอาศัยความกล้าหาญอยู่บ้าง

"ถึงจะพูดอย่างนั้นก็เถอะ แต่นี่มันช่วงสงคราม การควบคุมสถานการณ์รอบด้านมันสำคัญมาก การชิงความได้เปรียบถึงจะสามารถยืนหยัดอยู่ในจุดที่ไร้พ่ายได้!" รู้เขารู้เรา รบก้อยครั้งชนะร้อยครั้ง ในมุมมองของเซี่ยหง การส่งข่าวกรองในช่วงสงคราม เรียกได้ว่าเป็นปัจจัยสำคัญที่สุดที่ส่งผลต่อชัยชนะหรือความพ่ายแพ้ หากเขาเป็นคนบัญชาการการรบครั้งนี้เอง เขาจะต้องส่งระดับต้านหนาวไปเป็นสายลับอย่างแน่นอน "หรือว่า ฉันควรไปดูลาดเลาที่ค่ายรังผึ้งดี..."