กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 242 ค่ายหล่งซานก่อกวน นายมาสายไปแล้ว
ทุ่งหิมะ ทางทิศเหนือของฐานที่มั่นศิลายักษ์อู่ซวง ร่างสีเหลืองรูปร่างเตี้ยเล็ก กำลังพุ่งทะยานไปตามทุ่งหิมะมุ่งหน้าไปทางทิศเหนืออย่างทุลักทุเล ฟิ้ว………… ลูกศรเหล็กดอกหนึ่งพุ่งตรงมาจากด้านหลัง แทงทะลุไหล่ของคนชุดเหลืองโดยตรง ทำให้ฝีเท้าที่เดิมทีทุลักทุเลอยู่แล้ว ยิ่งโซเซมากขึ้นไปอีก
“คิดจะหนี ไม่ได้ง่ายขนาดนั้นหรอก!”
เซี่ยชวนง้างธนูยักษ์สีทองอ่อนในมือ แววตาทอประกายเย็นชา หลังจากยิงลูกศรออกไปหนึ่งดอก ก็หยิบลูกศรเหล็กสีเงินขึ้นมาพาดอีกหนึ่งดอก
คันธนูแกนเหล็กสีทองอ่อนในมือของเขา มีชื่อว่าธนูเสินปี้ มีแรงดึงสูงถึงหกจง เป็นสุดยอดผลงานศิลปะการตีเหล็กของต้าเซี่ยในปัจจุบัน ยิ่งไปกว่านั้นในช่วงที่พี่ใหญ่เซี่ยหงออกไปข้างนอก มู่ตงบังเอิญได้รับวัสดุใหม่มาจากอู่หยวน เมื่อนำมาผสมกับเอ็นเจียวและเส้นใยไผ่หิมะก่อนหน้านี้ ใช้เวลาค้นคว้าและพัฒนาอยู่นานถึงสร้างขึ้นมาได้
เดิมทีครั้งนี้ที่เซี่ยชวนนำธนูเสินปี้มาที่หล่งโย่ว ก็เพื่อมอบให้พี่ใหญ่ แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่พบเซี่ยหง จึงทำได้เพียงเก็บไว้กับตัว ตอนนี้ตามล่าอู่สยง ก็ได้ใช้พอดี
เซี่ยชวนดึงสายธนูแล้วยิงออกไปอีกครั้ง ธนูเสินปี้ที่มีแรงดึงหกจง ไม่เพียงแต่สายธนูจะทำจากวัสดุพิเศษเท่านั้น ตัวธนูรวมถึงลูกศรที่ใช้คู่กัน ล้วนสร้างจากเหล็กพันหลอม ลูกศรเหล็กมีขนาดเล็กอยู่แล้ว เมื่อนำรอยหลอมสีเงินนับพันรอยมาซ้อนทับกันอย่างหนาแน่น รูปลักษณ์ภายนอกที่ปรากฏจึงเป็นสีเงิน ปัง…………