กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 233 กองทัพเคลื่อนพล ความเปลี่ยนแปลงของหยางลู่ ระดับต้านหนาวระยะกลาง
หุบเขาต้าเซี่ย โถงชั้นบนสุดของตึกหลัก เช่นเคย ที่นั่งประธานยังคงว่างเปล่า แต่เซี่ยชวนที่เมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนยังอยู่ที่ยอดเขาหยางหยวน ตอนนี้ได้มายืนอยู่ตรงกลางโถงแล้ว กำลังจ้องมองลวดลายบนกระถางหานซวีอย่างใจลอย สองข้างของโถง จูหยวน จ้าวหู่ จ้าวเป้า หลินไข่ หลูหยาง ห้าคนยืนแยกกันอยู่สองข้าง สีหน้าล้วนตื่นเต้นเล็กน้อย
“คารวะท่านซือเฉิง!”
หวงหย่งและหงกังที่มาสาย เมื่อพบว่าในโถงมีคนยืนอยู่หกคนแล้ว ก็รีบเร่งฝีเท้า หลังจากทำความเคารพเซี่ยชวนแล้ว ก็ไปยืนอยู่ข้างหลังสุด
“นายท่าน ขาดท่านเจ้ากรมชิวเพียงคนเดียวเท่านั้น!”
จูหยวนเดินไปที่ข้างกระถางหานซวี เตือนเซี่ยชวนด้วยเสียงแผ่วเบา เซี่ยชวนดึงสติกลับมา หันไปมองรอบ ๆ คนทั้งเจ็ดในโถง สีหน้าตื่นเต้นเล็กน้อย
“ผมเพิ่งรีบกลับมาจากทางผิงซีหยวน ระหว่างทางแทบไม่ได้พักเลย เวลาเร่งรัด ผมจะไม่พูดพร่ำทำเพลงกับพวกคุณ จะพูดสั้น ๆ ละกัน!”
จากค่ายหยางลู่ไปยังค่ายรังผึ้ง ผ่านจิ้งกู่ ทะลุป่าไผ่ลูกศร จนมาถึงเซี่ยเฉิง ระยะทางนี้คำนวณคร่าว ๆ ก็เกือบร้อยกิโลเมตรแล้ว เพราะคุ้นเคยกับสภาพเส้นทาง บวกกับตบะระดับต้านหนาว เซี่ยชวนวิ่งตะบึงมาตลอดทาง แต่ถึงกระนั้นก็ยังใช้เวลาไปกว่าครึ่งชั่วโมงเต็ม
“ชิวเผิงยังคงไปแจ้งข่าวให้กับสมาชิกทีมล่าอสูรทุกคนตามบ้านอยู่ เขามาไม่ได้ชั่วคราว ผมจะบอกความจริงให้พวกคุณฟังก่อน...”