ตอนที่ 229 ฝุ่นคลี่คลาย รังผึ้งตกถึงมือ

ตอนที่ 229 ฝุ่นคลี่คลาย รังผึ้งตกถึงมือ

ฉึก………… ในพื้นที่หลักของค่ายรังผึ้ง เสียงลูกศรเหล็กแทงทะลุเนื้อและเลือดดังขึ้นระลอกแล้วระลอกเล่า สถานการณ์บาดเจ็บล้มตายของกองกำลังเจาหยางทวีความรุนแรงขึ้นอีกครั้ง เมื่อตระหนักได้ว่าห่าฝนลูกศรของต้าเซี่ยที่อยู่ด้านหลังทวีความหนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ ท่าทางการพุ่งเข้าหาค่ายรังผึ้งของพวกเขา ก็ยิ่งไม่คิดชีวิตมากขึ้น

“พุ่งเข้าไป พุ่งเข้าไปให้ได้ถึงจะมีโอกาสรอดชีวิต อย่ามัวแต่อยู่ที่เดิมรอความตาย!”

โหวหมิงฟันดาบเดียวแหวกกลุ่มคนแถวหน้าสุดของค่ายรังผึ้งออก พลางคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว โหวปิงกับโหวอิงคนหนึ่งถือกระบี่อีกคนหนึ่งกำกระบองตามมาติดๆ แม้จะขาดหลินเย่ไปหนึ่งคน แต่ผู้ที่อยู่ในระดับต้านหนาวสามคนใหญ่พุ่งเข้าใส่พร้อมกัน ก็ยังคงฉีกกลุ่มคนเฝ้ายามของค่ายรังผึ้ง ให้เปิดออกเป็นช่องโหว่ขนาดใหญ่ได้ทันที

กองกำลังเจาหยางที่มืดฟ้ามัวดิน ไหลทะลักเข้าสู่กลุ่มสิ่งปลูกสร้างในพื้นที่หลักตามช่องโหว่ขนาดใหญ่นั้นในที่สุด คนหลายร้อยคนในแถวหน้าก็ผสมปนเปเข้ากับกลุ่มคนของค่ายรังผึ้งทันที เริ่มต้นการต่อสู้ระยะประชิด

“พุ่งเข้าไปให้เร็วหน่อย พอปะปนกันแล้ว ต้าเซี่ยก็จะยิงธนูไม่ถนัดแล้ว!”