เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 213 ข่าวคราวจากหล่งซาน ความปีติ การก่อจลาจล
ฐานที่มั่นของค่ายรังผึ้งอยู่ใต้ดิน ต้องอาศัยแสงไฟให้ความสว่างอยู่ตลอดเวลา แต่เวลากลางวันผู้คนต่างก็หลับใหล จึงไม่จำเป็นต้องใช้แสงสว่างมากนัก ดังนั้นเมื่อถึงเวลากลางวัน ก็จะดับไฟส่วนใหญ่ลง เหลือเพียงแสงสว่างเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ทางฝั่งเขตเหมืองแร่ ก็เช่นเดียวกัน
เฉิงผิงที่มีความโกรธอยู่เต็มอก นำผู้ติดตามสี่คนเดินผ่านอุโมงค์หมายเลข 19 รีบรุดมายังเขตเหมืองแร่ โดยไม่ได้ทักทายผู้รับผิดชอบเขตเหมืองแร่ด้วยซ้ำ และพุ่งตรงไปยังถ้ำหมายเลข 93 ทันที เห็นได้ชัดว่า การที่เซี่ยหงพักอยู่ที่ถ้ำหมายเลข 93 ล้วนเป็นเพราะเขาแจ้งให้คนจัดการ "ไอ้สารเลว กล้าทำให้ฉันเสียหน้าต่อหน้าผู้คน คอยดูเถอะ ว่าดาบสองเล่มนั่น มันจะล้ำค่าสักแค่ไหน"
"หงอี่ว์คนนั้น เป็นคนที่หลัวหมิงพามา ไม่มีเส้นสายอะไร ฆ่าให้ตายก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร" "พอดีเลยที่อยู่ที่นี่ เขายังถูกจัดให้อยู่ที่เขตเหมืองแร่หมายเลข 8 หากต้องเผชิญหน้ากับหนูหลังเงินจนกลับมาไม่ได้ ก็เป็นเรื่องปกติเกินไปแล้ว" "หวังหุนไม่ใช่คนดีอะไร คาดว่าตอนนี้ ไอ้หนุ่มนั่นคงโดนซ้อมไปไม่น้อยแล้ว"
…………