ตอนที่ 187 หลูเซิง ลอบขุด ความอัปยศ

ตอนที่ 187 หลูเซิง ลอบขุด ความอัปยศ

การดูถูกเหยียดหยาม ย่อมมีเหตุผลในตัวของมัน คนทั้งยี่สิบสามคนที่อยู่ตรงหน้า แม้จะสวมชุดหนังสัตว์และรองเท้าบูตหนังสัตว์เหมือนกัน แต่ตั้งแต่ฝีมือการตัดเย็บไปจนถึงรูปแบบ หรือแม้กระทั่งเนื้อผ้า ล้วนมีข้อแตกต่างจากของต้าเซี่ยอย่างเห็นได้ชัด

ปัจจุบันประเภทของอสูรเหมันต์ที่ต้าเซี่ยสามารถล่าได้นั้นมีมากถึงยี่สิบเอ็ดชนิด หากนับรวมระดับกลางเข้าไปด้วยก็ยิ่งมีมากกว่านั้น หนังสัตว์ที่ค่ายได้รับมาไม่เพียงแต่มีจำนวนมาก แต่ยังมีหลากหลายชนิดอีกด้วย บนพื้นฐานนี้ การจัดการหนังสัตว์ของแผนกช่างฝีมือก็เริ่มประณีตขึ้น เสื้อผ้าที่ทำออกมาจึงไม่เพียงแต่มีสีสันหลากหลาย แต่เนื้อผ้ายังดีกว่าเมื่อก่อนด้วย

อย่างเช่นเยวี่ยเฟิงเอง สิ่งที่เขาสวมอยู่ก็คือเสื้อคลุมขนสัตว์ยาวสีน้ำตาล ส่วนบนตัวของหลี่หยวนคุนและคนอื่น ๆ ก็มีทั้งสีน้ำตาล สีเหลือง สีดำ และสีเขียว รวมสี่สี ซึ่งหลากหลายกว่าอีกฝ่ายมาก ไม่ใช่แค่เรื่องของสีสัน แต่เนื้อผ้าและฝีมือการตัดเย็บก็ยังสามารถแยกแยะความสูงต่ำได้ด้วยตาเปล่า แน่นอนว่าไม่เพียงแค่เสื้อผ้า แต่ความแตกต่างของอาวุธนั้นยิ่งใหญ่กว่า