เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 186 หมีขาวไป๋พี หน่วยซานเหอ คนแปลกหน้า
วันที่สามสิบเดือนเมษายน ปีต้าเซี่ยที่หนึ่ง
“โฮก...”
ลึกเข้าไปในป่าไผ่ลูกศร อสูรเหมันต์สีขาวโพลนทั้งตัวกำลังแหงนหน้าคำรามก้องฟ้า อสูรเหมันต์ตัวนั้นยืนตัวตรงเหมือนมนุษย์ สูงประมาณสี่เมตรกว่า ทั่วร่างปกคลุมด้วยขนสีขาวราวหิมะ ร่างกายกว้างขวางผิดปกติ ฝ่ามือขนาดใหญ่ทั้งสองข้าง มีกรงเล็บแหลมคมราวกับตะขอเหล็กยาวกว่าสิบเซนติเมตร น่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างยิ่ง
เพียงแต่ในตอนนี้ ที่ตาซ้ายของมันมีลูกศรเหล็กเสียบอยู่ เลือดสีเขียวเข้มกำลังพุ่งออกมาจากด้านใน ส่วนตาขวาที่เหลืออยู่ก็แดงก่ำด้วยเลือด มันคำรามออกมาอย่างไม่หยุดหย่อน ไม่ใช่แค่ตาซ้ายเท่านั้น ฝ่าเท้าทั้งสองข้างของอสูรเหมันต์ตัวนั้น ต่างก็เหยียบกับดักสัตว์ทรงกลมยาวครึ่งเมตรอยู่ด้วย แม้ว่าฟันปลาบนกับดักจะไม่ได้เจาะทะลุเลือดเนื้อ แต่ก็ฝังแน่นอยู่ในฝ่าเท้าของมัน
กับดักสัตว์ทั้งสองอันยังผูกเชือกไว้อีกสิบเส้น กำลังตึงเปรี๊ยะ ขยายออกไปรอบทิศทางยาวกว่าสิบเมตร ที่ปลายเชือก มีคนสิบคนในชุดหนังสัตว์ กำลังกัดฟันดึงไว้แน่น
“ใกล้จะได้ที่แล้ว ย้ายไปด้านหนึ่ง แล้วออกแรงพร้อมกัน!”
บนต้นไม้ใหญ่ทางด้านซ้ายของอสูรเหมันต์ เยวี่ยเฟิงตะโกนเสียงดังลั่น คนสิบคนที่ดึงเชือกอยู่เมื่อได้ยินเสียง ก็เริ่มเคลื่อนไหวทันที พวกเขาทั้งหมดเปลี่ยนตำแหน่งการยืนอย่างรวดเร็ว มารวมตัวกัน จากนั้นก็กัดฟันออกแรง กระชากเชือกไปด้านหลังอย่างแรง
“โฮก...”