กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 156 สิบวันของค่ายจิ้งเซียน รวบรวมเลือดอสูรจนครบ
ค่ายจิ้งเซียน อาคารไผ่สามชั้นสีขาวหิมะ โถงหลักชั้นบนสุด มีคนรวมตัวกันอยู่สองสามสิบคนจนแน่นขนัด เก้าอี้สองตัวตรงตำแหน่งประธานว่างเปล่า ผู้คนด้านล่างส่วนใหญ่มีสีหน้ายินดีกำลังถกเถียงกันอย่างดุเดือด บางครั้งก็เงยหน้ามองห้องกั้นด้านหลังเก้าอี้
“สี่วันแล้ว คนของต้าเซี่ยไม่กล้ามาที่หงมู่หลิ่งเลย พื้นที่ทางเหนือแถบนี้ต่อจากนี้น่าจะเป็นของพวกเราแล้วใช่ไหม”
“ฮ่า ๆ พื้นที่ทางเหนือแค่นี้น่ะเหรอ แกขี้ขลาดเกินไปแล้ว พละกำลังแค่นั้นของต้าเซี่ยจะมาสู้กับค่ายจิ้งเซียนของเราได้ยังไง แกคิดว่าวันนี้ท่านผู้นำทั้งสองเรียกพวกเรามารวมตัวกันเพื่ออะไรล่ะ”
“แกหมายความว่า พวกเรายังต้องมุ่งหน้าลงใต้ต่อไปงั้นเหรอ”
“หึ เซี่ยหงนั่น ฆ่าคนของเราไปตั้งเยอะ ยอมยกอาณาเขตเล็ก ๆ ทางเหนือให้ก็คิดจะยุติเรื่องราว ฝันไปเถอะ!”
“ในหงมู่หลิ่ง มีอสูรเหมันต์เยอะ ต้นไม้ล้ำค่าก็เยอะ ไม้และเหมืองถ่านหิน ยิ่งมีมากจนนับไม่ถ้วน ดินแดนล้ำค่าขนาดนี้ ปล่อยให้ต้าเซี่ยนั่นยึดครองอยู่ เสียของจริง ๆ”
“ทางฝั่งป่าไผ่ลูกศร พืชพรรณซ้ำซากเกินไป ปริมาณสำรองเหมืองถ่านหินและเหมืองเหล็กก็ต่ำ ปกติอสูรเหมันต์ก็มีไม่มาก คลื่นอสูรเหมันต์ทุก ๆ สี่เดือน พวกเรายังต้องมานั่งอกสั่นขวัญแขวนอีก ถ้าสามารถยึดหงมู่หลิ่งมาได้ ต่อไปก็สบายแล้ว!”